در 75 کیلومتری شرق شیراز شهرستان کوچکی قرار گرفته است به نام خرامه که در منطقه ای کوهستانی واقع شده است و آب و هوایی کوهستانی دارد در این فصل از سال که بهار است هنوز  به سر سبزی مناطق دیگر فارس نرسیده است و تازه  برگ های تازه بر تن درخت های انگور  روییده است .جاده قدیمی این شهرستان باریک و از روکش نامناسبی برخوردار است و با خروج از شیراز از سمت منطقه سعدیه  وارد این مسیر پر پیچ و خم می شوید .البته به علت انتقال آرامستان جدید شیراز به این منطقه  جاده جدیدی در حال احداث است که موجب توسعه منطقه خواهد شد همچنین مجموعه باغات گسترده ای در این منطقه وجود دارد که توسط مردم توسعه یافته است و به طرح های فلاحت در فراغت معروف هستند که منطقه را از لحاظ جاذبه های گردشگری ارتقا داده است .در این منطقه می توانید مقدار بسیار زیادی دنبل کوهی که محصولی سرشار از پروتین است و ظاهری شبیه به سیب زمینی دارد پیدا کنید و از درست کردن غذاهای خوشمزه با این ماده مغذی لذت ببرید .

با استفاده از شواهد و اسناد معتبری که در دست است قدمت شهر خرامه و کربال به ۱۵۰۰ سال قبل و به سال ۵۰۰ میلادی برمی گردد. در کتابها و سفرنامه‌هایی از جمله نزهت القلوب، فارسنامه ابن بلخی، المسالک و الممالک، آثار العجم، فارسنامه ناصری، شیرازنامه، معجم البلدان، تاریخ برگزیده، برهان قاطع، تاریخ سرزمینهای فلات شرقی، تاریخ ابن خلدون ودیگر کتب درمورد خرامه و کربال مطالبی نوشته شده‌است.

رودکر (رودخانه کربال) که استخری آن را کروانه Kor vaenaho ذکر کرده‌ و برخی نیز کورش Kurosh خوانده‌اند، در دشت کربال و شمال خرامه روان است، آب آن شیرین ومسیرش از غرب به شرق به پهنای۴۰ متر و عمق ۶ تا ۱۰ متر می‌باشد. ابن جوقل در قرن چهارم هجری این رود را قابل کشتیرانی توصیف کرده وابن بلخی در وصف آن چنین آورده‌است: منبع این رودکر از نواحی کلار Kelar و رودی عاصی است که هیچ جای را آب ندهد الا جاهایی را که بند کرده‌اند. به همین دلیل شش بند به نامهای امیر، فیض آباد، تیلکان، موان، و جهان آباد بر روی آن بسته شده‌. این رود نهایتاً به دریاچه بختگان می‌ریزد.

بنا به روایاتی نام خرامه از خُورمه به معنی خورشید و مه به معنی ماه اخذ شده‌است، فرض دیگر این است که این نام مأخوذ از خورماه که نام روز یازدهم از ماههای ایران است باشد. حتی امروز نیز بعضی از عشایرمنطقه نام این شهر را خورومه Khoromah تلفظ می‌کنند.

همچنین میراثهای باستانی، چون قلعه بهرام گور، چهارطاقی و کاروانسرای جهان آباد قدمت تاریخی این منطقه را بهتر می‌نمایاند. محمد حوافی چنین یادآور می‌شود که یعقوب لیث صفاری بعد از رفتن به فارس و جنگ با ابن واصل، قلعه خرامه را گرفت وچهل هزار بار درم که در آن قلعه بود بدست آورد. پناه بردن وزیر امیر منصور به این قلعه در واقع، کالیجار که ترکان قصر تاراج اموال وی را داشته‌اند به اهمیت موقعیت سوق الجیشی آن می‌افزاید. این قلعه که تا چند سال اخیر محل سکونت دهها خانوار بود به صورت تلی دست ریز با ارتفاع بیش از ۱۰ متر از خاک رس، توسط شهرداری تخریب شد و آثاری از خانه‌های روی آن برجای نماند. یکی از آثار تاریخی منطقه که از زمان ساسانیان برجا مانده و در فاصله ۵۰۰ متری مغرب خرامه قرار دارد بنای آتشکده‌ای است که در محل به چهارطاقی گبران معروف است که از نظر ساختمان گنبد و کاربندی تا حدودی شبیه آتشکده بهرام است.

توجه خاص سردمداران دیالمه در ترمیم بندهای عصر ساسانیان در مسیر تنها رود عاصی کربال دلالت بر عمارات فراوانی ونفوسی می‌کند که درکناره‌های این رود می‌زیسته‌اند. از آثار باقی مانده این عصر بند امیر است که به وسیله عضدالدوله دیلمی ترمیم شده‌است. صدمه دیدن بعضی ازبندهای رود که نظر سلاجقه را نیز به خود جلب کرده‌است، چنانچه بند قصار gesar یا فیض آباد به وسیله اتابک چاولی از امرای محمدبن ملکشاه درحدود سال ۵۰۶ ترمیم می‌شود و بنام وی فخرستان نام می‌گیرد.

از دیگر بناهای سلجوقیان کاروانسرای خان کت Xane - Ket یا کاروانسرای دیودان در نزدیکیهای دریاچه بختگان می‌باشد که سبک معماری آن را مربوط به این دوره دانسته‌اند و مسیر قدیم جنوب به مرکز یعنی از کرمان به شیراز، تهران واصفهان از روی این کاروانسرا عبور می‌کرده‌است. چنانکه درزمان استعمار انگلیس آثاری چون پل انگلیسی‌ها که از این مسیر برای لشکرکشی به مرکزایران وشیراز استفاده می‌کرده‌اند به جا مانده‌است. این کاروانسرا به علت عدم رسیدگی اکنون ویران گشته و درحال نابودی است. (کاروانسرای دیودان).

صفویان که بیشترین همت آنان، عمران و آبادی بلاد بود، علاوه بر اینکه برروی «کر»پلی در زمان امام قلی خان والی فارس مشهور به پل خان بنا کرده‌اند، درشهر خرامه نیز ردپایی از خود به جا گذاشته‌اند. بنای حمامی مشهور به حمام کهنه به آنها نسبت داده شده و چنین حدس زده‌اند که این حمام همزمان با حمام گنجعلی خان درکرمان ساخته شده‌است. همزمان با احداث حمام کهنه، نهال درختان باغ مصفایی مشهور به باغ خان bage-Xan کاشته شده‌است. این باغ با وسعت حدود ۱۲هکتار درقسمت شمال خرامه خارج از حصار قدیمی واقع گردیده‌است. درابتدا انواع درختان، گل و سرو و توت و غیره درآن وجود داشته‌است اما امروزه تنها فقط قطار سروهای آن به جای مانده که بیش از یک سوم این سروهای بلند درحال خشک شدن است.

نصیرالملک از رجال فارس دریکی از مراجعاتش به خرامه، حصاری دور شهر احداث می‌کند که ارتفاع آن ۷ متر و ضخامت آن ۲/۵ متر و طول آن ۲۰۵۰ متر بوده و چهار دروازه به نامهای کربالی (Korbali)، قبله‌ای (qeblei) کرمانی (Kermani) و باغی (bagi) درجهات جغرافیایی آن قرار داشته و برجهایی جهت دیده بانی و کشیک شبانه این حصار را مزین می‌نموده‌است. نصیرالملک برای رتق وفتق امور جاریه، دستور به ساختن مکانی مشهور به نام عمارت می‌دهد. این ساختمان محل تجمع مردم و رفع مشکلاتشان با نامیان و مالکان بوده‌است. این بنا که درقسمت جنوبی حصار قدیمی و درکنار دروازه قبله‌ای قرار داشته که امروزه بر اثر بی توجهی افرادی ویران گشته و تبدیل به ساختمانهای مسکونی گشته‌است.

اقتصادمنطقه برپايه كشاورزي خصوصا برنج كاري وگندم وسيفي جات مي باشدكه در سالهاي اخير بعلت خشك سالي وايجاد سدهايي در مسير رود كر برنج كاري وكشاورزي هايي كه نياز به آب زياد دارندكنار گذاشته شده است.
گندم كاري منطقه در سالهاي پرآب در سطح استان مقام اول يا دوم را طي سالهاي متمادي در اختيار داشته كه اكنون بدلايل ذكر شده توليد گندم نيز با كاهش چشم گيري روبرو شده ودرنتيجه وضعيت اقتصادي كشاورزان خصوصا روستا نشينان را دچار مشكل نموده است.
عده ي زيادي از روستاييان به دليل نبود امكاناتي چون راه مناسب وآب آشاميدني و... مجبور به مهاجرت به شهرهاي خرامه ، شيراز، مرودشت،ارسنجان و ... شده اند.