من خیلی سفر میرم و میخوام تجربیاتم رو توی این وبلاگ بنویسم

کوهمرهٔ سرخی منطقه‌ای باستانی در جنوب استان فارس، در شهرستان شیراز است.

نام کوهمره از دوره صفویه در متون تاریخی به ثبت رسیده و ظاهراً اولین بار در روزنامه ملا جلال منجم معاصر شاه عباس اول به کار رفته است. این نام به منطقه‌ای در جنوب شهر شیراز اطلاق می‌شود که از شرق به فیروزآباد، از غرب به کازرون و از شمال به شیراز محدود است.

منطقه کوهمره به سه ناحیه تقسیم می‌شود: کوهمره نودان، کوهمره جروق و کوهمره سرخی.

کوهمره سرخی، که امروزه جزو شهرستان شیراز است، سرزمینی است کوهستانی و جنگلی به وسعت حدود سه هزار کیلومتر مربع که آخرین شاخه جنوبی رشته‌کوه‌های زاگرس به شمار می‌رود. بلندترین قله کوهستان کوهمره سرخی کوه دلو است که حدود ۳۲۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.


در صورتی که با وسیله شخصی سفر میکنید پیشنهاد میکنم که از سرعت مجاز تخطی نکنید چرا که پیچ های این جاده بسیار تند و غبر قابل  پیش بینی است .بعد از عبور از 2 پل اصلی و ادامه مسیر به  پل ساروجی قدیمی میرسید که با ادامه مسیر البته در مسیر خاکی  می توانید به آبشار بزرگ کهمره سرخی برسید که از جاذبه های طبیعی استان فارس ایت . گروههای کوهنوردی نیز به این  منطقه علاقه خاصی دارند چون با مقداری کوهنوردی که البته دارای شیب تندی است می توانید به تنگه دم اسب برسید که واقعا مناظر زیبا و دلنشینی دارد .

می توانید تصاویر بیشتری را  اینجا ببینید .


+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1391ساعت 13:49  توسط محسن مولایی نسب   | 

با طی مسافتی نزدیک به 130 کیلومتر از شیراز به  آبشاری بسیار زیبا به نام مارگون خواهید رسید که دارای ارتفاعی نزدیک به 70 متر و عرضی در حدود 100 متر است . برای دستیابی به این آبشار می توانید بعد از عبور از سپیدان  مسیر خود را به سمت پیست اسکی پولاد کف ادامه داده و بعد از عبور از این پیست به  دوراهی  یاسوج ومارگون برسید و مسیر خود را به سمت آبشار مارگون ادامه دهید . این آبشار تا فاصله 5 کیلومتری خود دارای مسیر آسفالته است و تنها 5 کیلومتر انتهایی مسیر  به صورت راه روستایی می باشد . با توجه به زیاد بودن گردشگر مردم منطقه اقدام به ایجاد امکانات رفاهی مانند سوییت  و محل اقامت و سوپر مارکت نموده اند که می توانید از آنها برای اقامت بهره ببرید .

از محل پارک خودرو در حدود یک 700 متر تا آبشار فاصله است که مسیر مناسب و  آماده سازی شده ای را شامل می شود .در این مسیر رودخانه  سرچشمه گرفته از آبشار قابل مشاهده است و مناظر بسیار زیبایی را ایجاد می کند . 

مسیر این آبشار و روستاهای اطراف در فصل زمستان برف گیر بوده و گاهی راه های ارتباطی کاملاً قطع می شود. این آبشار در حقیقت سرچشمه رودخانه است و در بالای کوه هیچ رودخانه ای نیست، بلکه از بدنه دیواره صخره ای کوه، بیش از چند هزار چشمه وجود دارد که آب از آنها به بیرون ریخته میشود. از این حیث این آبشار هم بزرگترین و هم مرتفع ترین آبشار چشمه ای در جهان است.

آب این آبشار در گرم ترین فصل سال بسیار خنک و زیر 10 درجه است، اما به علت جوشان بودن این آب، مانند آب چشمه، رفتن در آن یا نوشیدنش هیچ گونه عارضه ای مانند پا درد یا سرما خوردگی به

 دنبال ندارد.

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1391ساعت 13:37  توسط محسن مولایی نسب   | 

ایزَدخواست شهری است در بخش مرکزی شهرستان آباده استان فارس در جنوب ایران.

پس از ورود به استان فارس از بزرگراه اصفهان-شیراز، ایزدخواست نخستین شهر بر سر راه است. قبل از این  شهر  دشت وسیعی قرار دارد به نام (کفه ایزدخواست ) که پیشنهاد میکنم اصلا در مواقع خستگی وارد این جاده نشوید چون یکنواخت بودن این بخش از مسیر شیراز اصفهان  موجب خواب آلودگی و بروز سانحه خواهد شد . علاوه بر این در این دشت باد های قوی می وزد که باید مراقب آن ها بود  تا کنترل وسیله نقلیه مخصوصا اتوموبیل هایی مانند پراید که سبک وزن هستند از دست راننده خارج نشود . خود شهر ایزد خواست در مسیر قرار ندارد و توسط یک راه ورودی می توان به این شهر دسترسی داشت . نام های دیگر این شهر شامل یزدخواست و ایزدخواست و یزدخاست و ایزدخاست است.

در دهخدا چنین آمده است: نام قلعه ای است در اراضی ولایت فارس که به اصفهان اقرب است و آن را ایزدخواست گویند. سبب تسمیه اش را نوشته اند که لشکری بدانجا مقام کرده بودند چندان برف ببارید که بیشتر آنها در زیر برف بمردند. فردا که سوال وگفتگو شد که چرا چنین وهنی اتفاق افتاد بزرگ ایشان گفت : «ایزدخواست » و در آنجا توقف کردند و اموات را دفن کرده قریه ای بنا نمودند به این نام معروف و موسوم شد. (انجمن آرا) (آنندراج ) : در آن موضع دیهی بنا کردند و یزدخواست نام نهادند یعنی خدا هلاک ایشان خواست .

همچنین برخی عکاسان دوره قاجار مثل آنتوان سوروگین و جهانگردان از آن عکس گرفته اند قلعه اکنون سکنه ندارد و نسبت به عکس‌های دوره قاجار مخروبه تر شده است. بنای قلعه در کنار دره ای است و اصل بنای آن چند طبقه است. و در پایین آن خانه‌های روستاست

گفته می‌شود اصل مسجد این مجموعه چارطاقی ساسانی بوده است. وپایه‌های سنگی ساسانی دیوارهای آن هنوز موجود است.

از جمله اثاری که میتوانید در این شهر ببینید  اینها هستن :

  • قلعه باستانی ایزدخواست، از دوره ساسانی
  • کاروانسرای ایزدخواست
  • پل ایزدخواست،
  • بنای پاقلعه ایزدخواست
  • سد قوسی ایزدخواست،
  • کاروانسرای شاه عباس ایزدخواست


+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم اردیبهشت 1391ساعت 13:42  توسط محسن مولایی نسب   | 

آباده شهری است در استان فارس و مرکز شهرستان آباده. شهرستان آباده در شمالی‌ترین نقطه استان فارس قرار دارد. از شمال و غرب به استان اصفهان ، از جنوب به صفاشهر و اقلید و از شرق به استان یزد متصل است.این شهرستان در فاصله ۲۷۰ کیلومتری شمال شیراز، ۲۰۰ کیلومتری جنوب اصفهان، ۱۹۰ کیلومتری جنوب غربی یزد و ۵۲۸ کیلومتری جنوب شرقی شهرکرد قرار دارد. 

آب وهوای منطقه را می‌توان تحت تأثیر مرتفع بودن منطقه وقرار نگرفتن در پیشکوه‌های داخلی زاگرس و همچنین عدم وجود کوههای بلند و مرتفع، دوری از بادهای باران آور غربی، ازنمونه‌های آب وهوای نیمه کوهستانی دسته بندی کرد. میانگین بارندگی سالانه آن حدود۱۲۰ میلیمتر ومیزان بارش سالانه آن حدود ۲۰۰ میلیمتر است که در ردیف نواحی خشک کشور جای می‌گیرد.این شهرستان جزء مناطق سردسیر می باشد و از مناطق نیمه خشک استان فارس به شمار رفته و زمستانی سرد و تابستانی خنک و خشک دارد.

به استناد متون باستان شناسان سکونت در محدوده کنونی آباده به هزاره اول پیش از میلاد باز می‌گردد. گروه‌های کرد چادر نشین در دوره هخامنشی، نخستین کسانی بودند که در دشت حد فاصل آباده و اصفهان اسکان یافتند. آثار باستانی بر جای مانده، هم چون قلعه باستانی ایزدخواست و قصر بهرام گور در سورمق، شواهدی از وجود فرهنگ وتمدن دراین گستره جغرافیا می باشد. یکی از خانوادگان اباده عرب های چادر نشینی بودند که به دودستهی اعرابی ها و انتریان تقسیم میشدند که کلکبر اباده ای یکی از بزرگانه اعرابی ها بود که با کمک و قرارداد باانگلیسی ها تلگراف را وارد اباده کرد. شهر آباده به دلیل واقع شدن در سه راهی مواصلاتی بین اصفهان، یزد و شیراز موقعیت ویژه‌ای دارد.هم اکنون بیش از 35درصد جمعیت این شهر را روستاییان مهاجر اقلیدی تشکیل می دهد .

در حدود سال ۱۱۹۷ که کریمخان زند شیراز را به عنوان پایتختی برگزید و به فرمان او شاه اسماعیل سوم در آباده مسکون شد، و قلعه‌ای به نام قلعه شیرازی (که هم اکنون آثار آن باقیست) برای حفظ امنیت راه کاروان‌ها بنا گردید.

بنا به فرمان وی، عده‌ای از طوایف پرندی و گرجی از اصفهان به آباده آمدند و مأمور آبادی و عمران این منطقه گردیدند. به تدریج قلاعی دارای دیوارهای مرتفعی تقریبأ به ارتفاع ۹ تا ۱۰ متر و ضخامت ۲ تا ۳ متر از چینه ساخته شد. در اطراف هر قلعه و به فاصله ۵۰ متر، برج‌هایی ساخته بودند وسوراخ‌هایی به نام تیرکش در آنها تعبیه کرده بودند.

در زمان رضا شاه، بتدریج از ارتفاع قلاع کاسته ودرهای آن برداشته شد و عبور و مرور وسایل نقلیه نیز به نحو محسوسی وضع آنجا را دگرگون کرد به نحوی که منازل و دکان‌ها از داخل قلاع، خارج شد و به اطراف شاه راه کنونی منتقل شد.

تیمچه صرافیان  دربازار کهنه شهر آباده واقع شده‌است که در حدود ۱۲۰ سال پیش به دست استاد رضا یزدی ساخته شده‌است.درب ورودی آن از جنس چوب و به طرز زیبایی ساخته شده، دو کوبه روی آن قرار داشته که کوبه سمت چپ مخصوص آقایان وکوبه سمت راست مخصوص خانم‌ها بوده‌است.این بنا توسط حاج محمد خان به یک نفر شیرازی یه نام حاج باقر فروخته می‌شود واز او به دو پسرش حاج احمد وحاج محمود به ارث می‌رسد.آنها در این تیمچه به داد و ستد وبازرگانی مشغول می‌شوند.۳۰ الی ۳۵ سال پیش این دو برادر برای نذر خود مراسم عزاداری در این بنا برگزار می‌کردند که منبری قدیمی از آن زمان هنوز دراین ساختمان موجود است. در وسط حیاط این ساختمان قپانی(ترازویی) بزرگ وجود داشته که اجناس تجاری به وسیله آن وزن می‌شده‌است.آب این ساختمان از چاه تامین می‌شده، از درب ورودی که وارد میشویم دو حجره در چپ و راست وجود دارد که محل کسب دو برادر بوده وروی سر این دو حجره هم دو اتاق است که محل استراحت بوده‌است.این ساختمان در دو طبقه ساخته شده که از اتاق‌های بالا برای استراحت تجار و مسافرین استفاده می‌شده‌است. حوض سنگی بسیار زیبایی هم به ابعاد ۴*۳ متردروسط حیاط واقع است در ضمن درب حجره‌ها هم به صورت کشویی به طرف بالا و پایین باز و بسته می‌شود وسقف آنها به وسیله چوب‌های حاشیه دار زیبایی به اندازه ۳۰*۲۰ سانتی متر پوشیده شده‌است وکف آنها باخشت‌های آجری مربع شکل فرش شده‌است. در مورد نامگذاری این تیمچه به نام صرافیان طبق شنیده‌ها به علت بوده که چون این دو برادر از تجار متمول وسرشناس بوده‌اند در ضمن در شناسایی پول‌های خارجی تبحر داشته‌اند به آنها لقب صراف داده‌اند و صرافیان فامیل آنها شده واین تیمچه نیز به همین نام باقی مانده‌است. این بنا به شماره ۱۹۳۲ در سال ۱۳۷۶ ثبت آثار ملی ایران گردیده و هم اکنون در تملک میراث فرهنگی و شهرداری آباده‌است ومراحل بازسازی آن هم اکنون دردست اجراست.

منبت کاری آباده شهرت جهانی دارد و نمونه‌های آن در موزه‌های جهان به عنوان بهترین اثرهای هنری نگهداری می‌شود. منبت کاری‌های کاخ مرمر، به دست هنرمندان این شهر، همچون استاد احمد امامی ساخته و پرداخته شده‌است. ملکی و گیوه‌های آباده در نهایت ظرافت، استحکام و دقت، تهیه شده ودر نوع خود بی مانند است.

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم اردیبهشت 1391ساعت 13:36  توسط محسن مولایی نسب   | 

اِقلید شهری در شمال استان فارس بوده که محله‌هایی با نام‌های الیاسان، رودخانه(روخونه)، حاج نبی، عصار، باغستان و اُرگَمان، محله رود محله حسین محله بازار محله چراغی محله محمد شاهی محله اسلمون محله تل غلات محله فسارود محله باغ نو محله حاج نوروزی محله سید ابوالحسن محله امام زاده محله سید محمد حسین آباد پره باد پرپنجه آقاکِه و شهرک قدس و... دارد. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۹٬۷۰۹ نفر و جمعیت کل شهرستان برابر ۹۹٬۰۰۳ نفر بوده‌است.[۱] اقلید حدودا ۲۵۰ کیلومتر با اصفهان، ۲۵۰ کیلومتر با شیراز، ۲۰۰ کیلومتر با یزد و ۱۶۰ کیلومتر با یاسوج فاصله دارد.


اقلید دارای هوایی معتدل است و چراگاه‌های فراوانی داردو در پنج ماه از بهار و تابستان منطقه سردسیر ایل‌های گوناگونی مانند قشقایی , لر و عرب باصری‌ است. از طایفه‌ها و تیره‌های دیگر می‌توان‌ از طایفه‌های فارسیمدان، کله‌کو، کشکولی، اسلاملو و طایفه‌های کلمه‌ای و گردشولی از ایل ممسنی نام برد.


زبان مردم اقلید، فارسی اما به خاطر وضعیت منطقه لهجه‌های متفاوتی دارند. آداب و رسوم مردم اقلید با توجه به ویژگی‌های مخصوص خود بیشتر به آداب و رسوم مردم فارس می‌ماند و از نظر زندگی و برخورد با مردم منحصر به فرد است. خون گرم بودن، زود آشنا شدن، با نیتی پاک و باطنی با صفا با مهمان بر خورد کردن و برنامه ریزی نمودن با ظرافتی خاص در مورد بعضی از مراسم مانند عروسی و عزاداری، عید نوروز و عید غدیر از دیگر ویژگی‌های مردم اقلید است.


مهم‌ترین صنعت دستی در شهرستان اقلید؛ فرش بافی است چون اصلی‌ترین کار و پیشه مردم منطقه فرش بافی است. شمار دستگاه‌های قالی بافی این شهرستان بیش از هزار دستگاه است و دو شرکت بزرگ فرش بافی نیز در اقلید فعال است. طرح و نقش فرش‌ها، محلی و بیشتر نفش هیبت لو است، اما در کارگاه‌های شرکت فرش نیز نقشه‌های دیگری بافته می‌شوند که به نام فرش‌های آباده‌ای در بازار به فروش می‌رسند. بیشتر مردم نواحی روستایی اقلید به قالی بافی مشغول هستند و این کار را بیش‌تر زنان و دختران به عهده دارند. توانمندی‌های شهرستان اقلید در زمینه بافته‌های داری (قالی و گبه) قابل توجه‌است، به این ترتیب که این شهرستان قادر است انواع فرش دست‌باف با میزان تولید سالیانه ۴۰ هزار مترمربع و همین میزان صادرات و گبه بافی به میزان تولید سالیانه ۵ هزار مترمربع و به همین میزان صادرات داشته باشد. گیوه‌بافی، جاجیم‌بافی و نمدمالی از دیگر صنایع دستی این شهرستان است که در تمام روستاها و شهرهای این منطقه تولید و عرضه می‌شوند. برخی از این تولیدات جنبه صادراتی و برخی دیگر تنها جنبه مصرف محلی دارند. دریاچه کافتر و آبشار دشتک ابرج و چشمه‌های متعددی که فضاهای فرح بخش و زیبایی را فراهم آورده‌اند به همراه دامنه کوه‌ها و سواحل رودخانه‌ها از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی شهرستان اقلید به شمار می‌آیند. از اماکن مقدسه و تاریخی منطقه می‌توان امامزاده‌ها و مسجد جامع شهر که قدمت آن به شش صد سال قبل می‌رسد را نام برد.

اقلیداولین شهر بزرگ از نظر جمعیت در شمال فارس است. درباره واژه اقلید گمانهایی چند وجود دارد اما گمانی که بیشتر تاریخ نویسان نسبت به آن اتفاق نظر دارند، این واژه همانا عربی شده واژه کلید است. در گویش مردم نیز به صورت کلید و کلیل هنوز به کار می‌رود که گونه‌ای از واژه اکلیل است.


اقلید کلمه‌ای عربی و به معنی کلید و احتمالا کلید یک کلمه یونانی می‌باشد. این شهر به دروازه و کلید گشایش و فتح فارس مشهور بوده و در گذشته یکی از بلاد مهم به شمار می‌رفته‌است. کلید به مرور زمان به کلیل و بعد به اقلید تغییر نام پیدا نمود و هنوز هم عده‌ای به آن کلیل می‌گویند و مفهوم مجازی آن، کلید گشایش سرزمین فارس است. به این معنی که هرکس می‌خواسته فارس را فتح کند، اول بایستی اقلید را فتح کند. اقلید شهر کهن‌سالی است و در دوران‌های پیش از اسلام منطقه آبادی بوده‌است. هم اکنون از دوران ساسانیان چند اثر ارزنده در اقلید و پیرامون آن وجود دارد که حوض دختر گبر با سنگ‌نوشته پهلوی‌اش یکی از آن هاست.

در فارسنامه ابن بلخی درباره اقلید چنین نوشته شده‌است: «اقلید شهرکی کوچک است و حصاری دارد و جامع و منبر دارد و هوای آن در سردسیر معتدل است و درست، آب آن خوش است و روان، [و در آن] میوه باشد از هر نوعی...». هم چنین در فارسنامه ناصری نیز درباره اقلید چنین می‌خوانیم: «اقلید در دامنه کوهای زاگرس قرار دارد. رودخانه از میان آن جاری است در دو جانب این رودخانه باغ‌های پر از درختان سردسیری است مکانی با صفا و نزهت گاهی دلگشا است.

اقلید دارای دانشگاه آزاد و آموزشکده دختران، دانشگاه پیام نور، دانشگاه دولتی و مجموعه بزرگ علمی مذهبی مدینه العلم میباشد.

اقلید همچنین دارای کارخانه‌های قند، واگن سازی، الکل سازی، پلی‌اتیلن، آرد، شیر پاستوریزه، استیل سازی و... می‌باشد.

مکان های دیدنی اقلید 

حوض دختر گبر و کتیبه پهلوی: در مرکز شهر تپه سنگی قلات حوض دختر گبر شامل سه پله و یک حوض با عمق کم وجود دارد که بر دیوارهٔ آن کتیبه‌ای به خط پهلوی ساسانی به طول ۲ متر و عرض ۸۸ سانتیمتر کنده شده‌است.

پارک انقلاب :

در مجاورت شهر اقلید چشمه سار چغر سیاه قرار گرفته‌است که پارک انقلاب و گلزار شهدای در کنار این چشمه واقع شده‌است.




چشمه رسول الله (ص) :

از زیر یک تپه سنگی، آب زلالی می‌جوشد که تفرجگاه محمد رسول الله را پدید آورده‌است. بر بلندای این تفرجگاه سنگ دُل دُل قرار دارد که نوعی نیایشگاه بوده‌است.

امامزاد سید محمد کافتر :

این مجموعهٔ زیارتی – سیاحتی شامل بارگاه امامزاده سیدمحمد از نوادگان حضرت عباس (ع)، دریاچه کافتر، قلعه کافوری و کوههای سر به فلک کشیده یکی از زیباترین مناطقی است که پذیرای خیل مشتاقان و علاقمندان است.

چشمه گور بهرام آسپاس :

در کنار روستای آسپاس چشمه‌ای قرار دارد که نقل شده بهرام گور در هنگام شکار در آن فرو رفته‌است. بیشه زارهای سرسبز و قلعه بهرام گور و کوه شکارگاه و.... از جمله جاهای دیدنی مجاور این چشمه‌است.




چشمه بالنگان حاجی آباد :

مجاور روستای حاجی آباد تفریح گاه چشمه بالنگان خستگی را از جسم و جان مسافران جاده طریق الرضا می‌زداید.

قدمگاه شهر سده :

درختان کهنسال چشمهٔ قدمگاه را که از زیر کوه می‌جوشد در برگرفته‌است. نزدیک به شهر سده با آثاری مانند تپه نقاره خانه، تپه فیلی و تپه مهرعلی فارس از ویژگیهای این تفرجگاه زیبا می‌باشد.

تنگ براق و کتیبه ساسانی :

در دره‌ای زیبا فرو ریختن آب از صخره‌های بلند بهشتی را پدید آورده‌است که خنکای نسیم آن روح فزاست. در مجاور آبشار زیبای آن کتیبه‌ای به خط پهلوی از دوران ساسانی به جای مانده‌است.

چشمه چهل شهیدان دژکرد :

در مجاورت دهستان دژکرد زلال آب چشمه ساران در پای کوههای بلند با درختان با طراوت خویش تپه ماهورهای زیبا و جنگلی را طی می‌کند.

امامزاده اسماعیل (ع) :

در روستایی به همین نام کوههای پوشیده از جنگل و باغهای مو بارگاه مقدس امامزاده اسماعیل (ع) را در بر گرفته‌اند که تفریحگاه غوره دان در مجاور آن قرار دارد.

دهها اثر باستانی و چشمه و قنوات در سراسر شهرستان پراکنده‌است.

+ نوشته شده در  شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 13:29  توسط محسن مولایی نسب   | 

برای رسیدن به تهران می توان علاوه بر جاده اصلی که بزرگراه است از یک جاده حلی نیز بخشی از مسیر را پیمود که میتواند بسیار خاطره انگیز باشد این مسیر با عبور از اراضی پایین دست سد درودزن و روستای امامزاده اسماعیل  و شهرستان اقلید به دوراهی سورمق در 20 کیلومتری آباده ختم میشود و به نحوی میانبر می باشد البته به علت روستایی بودن مسیر ممکن است بیشتر طول بکشد اما راه کاملا آسفالت  و مناظر طبیعی می تواند سفر شما را خاطره انگیز کند .

با  تغییر مسیر از دوراهی مرودشت و با عبور از جلو پتروشیمی شیراز به دوراهی امامزاده اسماعیل میرسید و با ادامه مسیر از کنار کانال های آب زیبای سد درودزن و دیدن مناظر فرح بخش قلل سه گل در این منطقه و عبور از رودخانه زیبای امازاده اسماعیل  و گذر از جنگل های زیبای بنه  و بادام کوهی به روستای امامزاده اسماعیل می رسید.این روستا محل تولید انگور و ریواس کوهی  سات که یمتوانید با قیمت مناسب به عنوان سوغات در فصل مناسب خریداری کنید .با عبور از این روستا و حرکت به سمت گردنه بالایی آن مناظر بسیار زیبایی را خواهید دید .

+ نوشته شده در  شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 13:24  توسط محسن مولایی نسب   | 

در طی مسیر به سمت تهران از شیراز با طی مسافت 50 کیلومتر و از طریق یک بزرگراه به شهر مرودشت می رسید که مرکز کشاوزی  استان فارس محسوب  می شود این منطقه زیبا یکی از مراکز تولید محصولات کشاورزی ایران است. چنانکه برنج مرغوب کامفیروز، انار سیدان، گردوی دشتک *، چغندر و ذرت از این جمله‌است. مرودشت بیش از یک دهه مقام اول تولید گندم ایران را به خود اختصاص داده‌است.

علاوه بر تولید عمده محصولات کشاورزی این شهرستان قلب تاریخ و تمدن ایرانی را در خود جای داده است از جمله آثار این شهرستان می توان به   تخت جمشید، نقش رستم و نقش رجب اشاره کرد. کاوش‌های علمی تاریخی[کدام؟] نشانگر آن است که هزاران سال پیش از آنکه داریوش تپه سنگی را بر دامان کوه رحمت برای احداث کاخ‌های خود انتخاب کند، اقوام متمدن در دشت وسیع مرودشت می‌زیسته‌اند.

ویرانه‌های شهر باستانی استخر و تخت جمشید بخشی از تاریخ این شهر را به نمایش می‌گذارند.از جمله مناطق دیدنی آن می‌توان به بهشت گمشده، ابشار دشتک، تیر باغ و تنگ خشک اشاره نمود. رود کُر پرآب‌ترین روخانه زیرحوضه دریاچه بختگان از جنوب مرودشت می‌گذرد. مرودشت به دليل دارا بودن دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت, دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس در جايگاه خوبي از نظر علمي در بين ساير شهر هاي استان قرار دارد.شهرستان مرودشت از نظر آب و هوا چهار فصل می باشد. وجود سد مخزنی درود زن با گنجایش یک میلیارد متر مکعب بستر مناسبی را برای توسعه کشاورزی در این شهرستان فراهم کرده است.

در وردی شهر مرودشت رودخانه کر را می توانید ببینید  و با گذر از روی پل خان به شهر وارد شوید .بافت شهر مرودشت اغلب روستایی است و پیشنهاد میکنم موقع رانندگی مراقبت کافی را داشته باشید تا از تصادف جلوگیری شود .می توانید با مراجعه به سایت تخت جمشید و با پارک کردن خودرو در پارکینگ وسیع این سایت از این  محوطه تاریخی دیدن کنید .در این محوطه انواع محصولات فرهنگی فروخته میشود .می توانید سی دی ها و محصولات مرتبط را خریداری کنید .

رستوران های خوبی در این شهر متاسفانه وجود ندارد و تنها یک رستوران در راه شاهی که به تخت جمشید ختم میشود وجود دارد .اما پیشنهاد میکنم برنامه تان را طوری هماهنگ کنید که برای صرف غذا به شیراز برگردید یا با خودتان غذا ببرید .

+ نوشته شده در  شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 13:18  توسط محسن مولایی نسب   | 

در 30 کیلومتری شمال شیرازی شهر کوچکی در کوهپایه یک کوه قرار گرفته است  به نام زرقان این شهر در بین اهالی فارس به جزیره حلوا ارده ملقب شده است که به علت تولید اصلی این شهر یعنی حلوا ارده و حلوا شکری است کنجد این شهرستان نیز بسیار معروف است .

بنا به نظر دکتر عبد المجید ارفعی نام زرقان در گل نبشته‌های باروی تخت جمشید به صورت رکان بوده که بعدها به زرغون تبدیل شده‌است. «زرغون» در زبان پهلوی به معنی جای سرسبز است.زرقان دارای سه محله ی اصلی به نام های میون و لرها و جُلَگون است دلیل این نام گذاری وجود اقوام لر در این ناحیه در زمان های قدیم است و دلیل نام گذتری محله ی جلوگان جلو تر بودن این محل نسبت به دو محل نام برده است و دلیل نام گذاری محله ی میان این است که این محل میان دو محل جلوگان و لرها است.

در سر راه  این شهر به مرودشت  امامزاده ای به نام امام زاده قاسم وجود دارد که بین مردم به شاهزاده قاسم معروف است و مردم این منطقه روز های تعطیل را در نزدیکی این امامزاده به تفرج می پردازند .

از جاذبه های این شهر می توان به پارک ملی بمو، تنگ چشمه، قناتهای شهر، باغهای انگور، پارک غدیر، پارک آزادگان زرقان،بوستان مهر٬ سر جوغ، درهٔ چپ و راست، محله بوریابافان، خانهٔ قدیمی قنبر خان، آب انبار قدیمی شهر، سرو مراد، بازارچه قدیمی، کاروان سرای زکی خانی، غار مریم بانو، حمام محله میون، اتاق سنگ تراش ها ٬بند امیر عضدالدوله ی دیلمی اشاره کرد .

پیشنها میکنم حتما از حلواهای این هشر برای خودتان سوغات ببرید  و کنجد هم فراموش نشود .

+ نوشته شده در  شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 13:8  توسط محسن مولایی نسب   | 

در 75 کیلومتری شرق شیراز شهرستان کوچکی قرار گرفته است به نام خرامه که در منطقه ای کوهستانی واقع شده است و آب و هوایی کوهستانی دارد در این فصل از سال که بهار است هنوز  به سر سبزی مناطق دیگر فارس نرسیده است و تازه  برگ های تازه بر تن درخت های انگور  روییده است .جاده قدیمی این شهرستان باریک و از روکش نامناسبی برخوردار است و با خروج از شیراز از سمت منطقه سعدیه  وارد این مسیر پر پیچ و خم می شوید .البته به علت انتقال آرامستان جدید شیراز به این منطقه  جاده جدیدی در حال احداث است که موجب توسعه منطقه خواهد شد همچنین مجموعه باغات گسترده ای در این منطقه وجود دارد که توسط مردم توسعه یافته است و به طرح های فلاحت در فراغت معروف هستند که منطقه را از لحاظ جاذبه های گردشگری ارتقا داده است .در این منطقه می توانید مقدار بسیار زیادی دنبل کوهی که محصولی سرشار از پروتین است و ظاهری شبیه به سیب زمینی دارد پیدا کنید و از درست کردن غذاهای خوشمزه با این ماده مغذی لذت ببرید .

با استفاده از شواهد و اسناد معتبری که در دست است قدمت شهر خرامه و کربال به ۱۵۰۰ سال قبل و به سال ۵۰۰ میلادی برمی گردد. در کتابها و سفرنامه‌هایی از جمله نزهت القلوب، فارسنامه ابن بلخی، المسالک و الممالک، آثار العجم، فارسنامه ناصری، شیرازنامه، معجم البلدان، تاریخ برگزیده، برهان قاطع، تاریخ سرزمینهای فلات شرقی، تاریخ ابن خلدون ودیگر کتب درمورد خرامه و کربال مطالبی نوشته شده‌است.

رودکر (رودخانه کربال) که استخری آن را کروانه Kor vaenaho ذکر کرده‌ و برخی نیز کورش Kurosh خوانده‌اند، در دشت کربال و شمال خرامه روان است، آب آن شیرین ومسیرش از غرب به شرق به پهنای۴۰ متر و عمق ۶ تا ۱۰ متر می‌باشد. ابن جوقل در قرن چهارم هجری این رود را قابل کشتیرانی توصیف کرده وابن بلخی در وصف آن چنین آورده‌است: منبع این رودکر از نواحی کلار Kelar و رودی عاصی است که هیچ جای را آب ندهد الا جاهایی را که بند کرده‌اند. به همین دلیل شش بند به نامهای امیر، فیض آباد، تیلکان، موان، و جهان آباد بر روی آن بسته شده‌. این رود نهایتاً به دریاچه بختگان می‌ریزد.

بنا به روایاتی نام خرامه از خُورمه به معنی خورشید و مه به معنی ماه اخذ شده‌است، فرض دیگر این است که این نام مأخوذ از خورماه که نام روز یازدهم از ماههای ایران است باشد. حتی امروز نیز بعضی از عشایرمنطقه نام این شهر را خورومه Khoromah تلفظ می‌کنند.

همچنین میراثهای باستانی، چون قلعه بهرام گور، چهارطاقی و کاروانسرای جهان آباد قدمت تاریخی این منطقه را بهتر می‌نمایاند. محمد حوافی چنین یادآور می‌شود که یعقوب لیث صفاری بعد از رفتن به فارس و جنگ با ابن واصل، قلعه خرامه را گرفت وچهل هزار بار درم که در آن قلعه بود بدست آورد. پناه بردن وزیر امیر منصور به این قلعه در واقع، کالیجار که ترکان قصر تاراج اموال وی را داشته‌اند به اهمیت موقعیت سوق الجیشی آن می‌افزاید. این قلعه که تا چند سال اخیر محل سکونت دهها خانوار بود به صورت تلی دست ریز با ارتفاع بیش از ۱۰ متر از خاک رس، توسط شهرداری تخریب شد و آثاری از خانه‌های روی آن برجای نماند. یکی از آثار تاریخی منطقه که از زمان ساسانیان برجا مانده و در فاصله ۵۰۰ متری مغرب خرامه قرار دارد بنای آتشکده‌ای است که در محل به چهارطاقی گبران معروف است که از نظر ساختمان گنبد و کاربندی تا حدودی شبیه آتشکده بهرام است.

توجه خاص سردمداران دیالمه در ترمیم بندهای عصر ساسانیان در مسیر تنها رود عاصی کربال دلالت بر عمارات فراوانی ونفوسی می‌کند که درکناره‌های این رود می‌زیسته‌اند. از آثار باقی مانده این عصر بند امیر است که به وسیله عضدالدوله دیلمی ترمیم شده‌است. صدمه دیدن بعضی ازبندهای رود که نظر سلاجقه را نیز به خود جلب کرده‌است، چنانچه بند قصار gesar یا فیض آباد به وسیله اتابک چاولی از امرای محمدبن ملکشاه درحدود سال ۵۰۶ ترمیم می‌شود و بنام وی فخرستان نام می‌گیرد.

از دیگر بناهای سلجوقیان کاروانسرای خان کت Xane - Ket یا کاروانسرای دیودان در نزدیکیهای دریاچه بختگان می‌باشد که سبک معماری آن را مربوط به این دوره دانسته‌اند و مسیر قدیم جنوب به مرکز یعنی از کرمان به شیراز، تهران واصفهان از روی این کاروانسرا عبور می‌کرده‌است. چنانکه درزمان استعمار انگلیس آثاری چون پل انگلیسی‌ها که از این مسیر برای لشکرکشی به مرکزایران وشیراز استفاده می‌کرده‌اند به جا مانده‌است. این کاروانسرا به علت عدم رسیدگی اکنون ویران گشته و درحال نابودی است. (کاروانسرای دیودان).

صفویان که بیشترین همت آنان، عمران و آبادی بلاد بود، علاوه بر اینکه برروی «کر»پلی در زمان امام قلی خان والی فارس مشهور به پل خان بنا کرده‌اند، درشهر خرامه نیز ردپایی از خود به جا گذاشته‌اند. بنای حمامی مشهور به حمام کهنه به آنها نسبت داده شده و چنین حدس زده‌اند که این حمام همزمان با حمام گنجعلی خان درکرمان ساخته شده‌است. همزمان با احداث حمام کهنه، نهال درختان باغ مصفایی مشهور به باغ خان bage-Xan کاشته شده‌است. این باغ با وسعت حدود ۱۲هکتار درقسمت شمال خرامه خارج از حصار قدیمی واقع گردیده‌است. درابتدا انواع درختان، گل و سرو و توت و غیره درآن وجود داشته‌است اما امروزه تنها فقط قطار سروهای آن به جای مانده که بیش از یک سوم این سروهای بلند درحال خشک شدن است.

نصیرالملک از رجال فارس دریکی از مراجعاتش به خرامه، حصاری دور شهر احداث می‌کند که ارتفاع آن ۷ متر و ضخامت آن ۲/۵ متر و طول آن ۲۰۵۰ متر بوده و چهار دروازه به نامهای کربالی (Korbali)، قبله‌ای (qeblei) کرمانی (Kermani) و باغی (bagi) درجهات جغرافیایی آن قرار داشته و برجهایی جهت دیده بانی و کشیک شبانه این حصار را مزین می‌نموده‌است. نصیرالملک برای رتق وفتق امور جاریه، دستور به ساختن مکانی مشهور به نام عمارت می‌دهد. این ساختمان محل تجمع مردم و رفع مشکلاتشان با نامیان و مالکان بوده‌است. این بنا که درقسمت جنوبی حصار قدیمی و درکنار دروازه قبله‌ای قرار داشته که امروزه بر اثر بی توجهی افرادی ویران گشته و تبدیل به ساختمانهای مسکونی گشته‌است.

اقتصادمنطقه برپايه كشاورزي خصوصا برنج كاري وگندم وسيفي جات مي باشدكه در سالهاي اخير بعلت خشك سالي وايجاد سدهايي در مسير رود كر برنج كاري وكشاورزي هايي كه نياز به آب زياد دارندكنار گذاشته شده است.
گندم كاري منطقه در سالهاي پرآب در سطح استان مقام اول يا دوم را طي سالهاي متمادي در اختيار داشته كه اكنون بدلايل ذكر شده توليد گندم نيز با كاهش چشم گيري روبرو شده ودرنتيجه وضعيت اقتصادي كشاورزان خصوصا روستا نشينان را دچار مشكل نموده است.
عده ي زيادي از روستاييان به دليل نبود امكاناتي چون راه مناسب وآب آشاميدني و... مجبور به مهاجرت به شهرهاي خرامه ، شيراز، مرودشت،ارسنجان و ... شده اند.

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1391ساعت 9:38  توسط محسن مولایی نسب   | 

در 120 کیلومتری غرب شیراز شهرستان کازرون قرار گرفته است که  این شهر در دشتی مابین دو رشته کوه قرار گرفته است و جاذبه های طبیعی و تاریخی بسیار زیادی دارد 

کازرون دارای دو مسیر قذیم و جدید است که  از روستایی به نام دشت ارژن از یکدیگر جدا میشوند مسیر قدیمی  که به مسیر تنگ ابولحیات معروف است  جاده ای است کوهستانی و پر پیچ و خم که مناظر بسیار زیبایی دارد که در شکل فوق به رنگ آبی کمرنگ نشان داده شده است و مسیر جدید که به رنگ قرمز نشان داده شده است نیز از منطقه دشت برم و منطقه گل زردک می گذرد هم دارای مناظر طبیعی بسیار زیباست پیشنهاد میکنم یکی از دو مسیر را برای رفت و دیگری را برای برگشت انتخاب کنید تا از مناظر هر دو مسیر لذت ببرید .مردم این شهر دارای گویشی بسیار دلنشین و گرم هستند و از دیر باز  به مهمان نوازی معروف بوده اند در سال های اخیر به علت خشکسالی های متعدد  اکثر مناظر طبیعی شهرستان با نقصان مواجه شده اند اما با این وجود باز هم گردشگران زیادی برای دیدن مناظر سر سبز و زیبای این شهرستان به آن سفر می کنند . این شهر بار ها به خاطر زلزله ویران شده است و دوباره ساخته شده .این شهر از مراکز مهم توسعه علم در دوران طلایی اسلام بوده و صوفیان زیادی را پذیرا بوده است .

کازرون در زمان  ساسانیان متشکل از سه ده نورد، دریست و  راهبان بود که روی هم رفته به آن‌ها شهر بلدالعتیق (شهر کهنه) گفته می‌شد. در زمان شیخ ابواسحاق کازرونی از عرفای بزرگ قرن چهارم و پنجم با ساخت مسجد جامع مرشدی و توسعه این سه ده شهر کازرون به وجود آمد. پس از حمله اعراب، بیشاپوری‌ها به منطقه‌ای به نام جدس که یکی از روستاهای شمال کازرون امروزی است، مهاجرت می‌کنند. پس از آن به گازرگاه و سپس به کازرون مهاجرت می‌کنند. کازرون در دوره هخامنشیان به گازرا شهرت داشته‌است. در زمان ساسانیان توسط شاپور اول از نو ساخته شد. 

نام شهر تاریخی کازرون، از گازران و گازرون گرفته شده‌است، زیرا در زمان دیلمیان که کارخانه‌های پارچه‌بافی در کازرون پارچه‌های توزی و دبیکی را می‌بافت و صادر می‌کرد، دوازده هزار گازر یعنی شویندگان الیاف کتان، در این شهر زندگی می‌کردند و به همین جهت این شهر به شهر گازران یعنی شهر گازرها معروف شده بود که نام گازران در بعضی متون به صورت گازران و کازران آمده‌است. گازران در تلفظ به صورت گازرون و کازرون تحریف یافت و اکنون نام کازرون باقی مانده‌است. در بعضی کتب گازرات نیز آمده‌است. کازرون به واسطه تولید پارچه‌های مرغوب با شهر دمیاط مصر رقابت می‌کرده و به همین جهت به دمیاط عجم نیز مشهور است. برخی ازاهالی کازرون نیز به‌طور عامیانه وجه تسمیه کازرون را از کوه زرّان می‌دانند و معتقدند چون کوه‌های آن به خاطر داشتـن درختان و ثـمرات جنگلی، زر خیز است، آن را کوه زرّان نامیده و به صورت کازرون تحریف یافته که ریشه تاریـخی ندارد و تنها در اعتقاد برخی از مردم چنین وجه تسمیه‌ای بیان شده‌است.

در پهنه شهرستان کازرون آثار تاریخی زیادی وجود دارد. بیشترین آثار این منطقه مربوط به دوره ساسانی است. این احتمال وجود دارد که هیچ کجای سرزمینایران این اندازه آثار مربوط به دوره ساسانی را در بر نداشته باشد. بزرگ‌ترین و تنها مجسمه سنگی دوره ساسانی، مجسمه شاپور اول واقع در غار شاپور(بزرگترین مجسمه عصر باستان ایران)، ۹ نقش برجسته از ۳۰ نقش برجسته دوره ساسانی، شهر تاریخی بیشاپور (به زودی به عنوان سیزدهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت می‌شود)، بزرگ‌ترین کتیبه دیواری عهد ساسانی معروف به کتیبه کرتیر به طول۵٫۲۰ متر و عرض ۲٫۷۰ متر، معبد آناهیتا (الهه آب)، آتشکده‌های متعدد، عبور جاده شاهی از این دیار و آثار ارزشمند دیگر، همه و همه حکایت از تاریخ کهن این شهرستان دارد.

 تفرجگاه های زیادی در اطراف کازرون وجود دارد که محل تفریح  مسافران است .در مدت نوروز اکثر مدارس این شهرستان به عنوان محل اقامت اماده  اقامت مسافران هستند البته این شهر دارای یک هتل به نام بیشابور هم هست  که  میتوانید برای رزرو مکتن اقامتی هملهنگ نمایید .هوای کازرون گرم و معتدل است و در  ماههای خرداد تا شهریور بسیار گرم میباشد که پیشنهاد نمیکنم در این ماهها به این شهر سفر کنید .

از جاذبه‌های شهرستان کازرون می‌توان به شهر تاریخی بیشاپور، امامزاده سید حسین، تنگ تیکاب، دشت‌های جنوب شهر کازرون، باغ نظر، و مجسمه شاپور اول اشاره کرد. چشمه ساسان که مناظر طبیعی ارزشمندی در پیرامون آن وجود دارد و غارهای تاریخی چون غار تنگ چوگان که مجسمهٔ حجاری شدهٔ شاپور اول در آن قرار دارد، از جاذبه‌های طبیعی شهرستان کازرون به شمار می‌آیند. نقش شاپور که از بقایای شهری آباد بر جای مانده و ویرانه‌های شهر بیشاپور کازرون که به همت شاپور اول ساخته شده و کاخ‌ها و بناهای بسیاری داشته، به همراه چندین اثر مذهبی و تاریخی دیگر که قدمت بیش تر آن‌ها به دوره‌های باستانی می‌رسند، از مهم‌ترین دیدنی‌های شهرستان کازرون به شمار می‌آیند.روستای مشتان درای جاذبه های پنهانی است که ر فصل زمستان و بهار خیره کننده است. در بخش خشت و کنارتخته شهرها و روستاهای زیادی قرار دارد که می‌توان به برخی از آنها اشاره کرد: خشت، کنارتخته، بورکی(اولی وسطی بالایی)، امامزاده علی(ع)، کمارج، بورکی آغالی، بزین، ترک آباد، تل(مافی آباد)، گوریگاه، خواجه جمالی و... در بخش خشت جاذبه‌های دیدنی عبارتند از: باغستان‌ها و نخلستان‌ها و مناطق تفریحی در امامزاده علی(ع): شاه نشین که دارای یک آبشار بسیار زیبا نیز می‌باشد و در پشت آن منطقه‌ای باز در بین کوه که بسیار سر سبز می‌باشد. در بورکی وسطی: دره هرمز که شامل یک قلعهٔ تاریخی از دورهٔ کیان به پادشاهی پور کیان وجود دارد که البته بدون امکانات کوهنوردی رفتن به آنجا محال می‌باشد. روستای تاریخی بورکی در قبل از اسلام به پور کیان شهرت داشته که با حملهٔ اعراب و مشکل ایشان در تلفظ حرف «پ» به بور کیان خوانده می‌شده و در اثر مرور زمان و تغییر گویش‌ها به بورکی تغییر نام یافته‌است. همچنین در دره هرمز آب رودخانه فصلی جریان دارد وآثار سنگ تراشی در آن ملاحضه می‌گردد.

مرکبات سوغات اصلی این شهر است که میتوانید بهترین های آن را در این شهر بیابید محصولات معروف دیگر این شهرستان انار  و نواع صیفی جات است که می توایند در هر فصل سال آنها را بیابید .


+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم فروردین 1391ساعت 12:25  توسط محسن مولایی نسب   | 

در 12 کیلومتری شمال کازرون روستایی کهن واقع شده است به نام دوان ،دوان یا به گویش محلی دوون، از زمان اردوان شاه وجود داشته که البته تا زمان جمشید جم اهالی آن متفرق بودند و پس از آن، به درخواست جمشید دور هم جمع می‌شوند. از ویژگی های مهم این روستا این است که می توانید در آن گویش کهن فارسی را بشنوید 

اقتصاد روستای دوان همواره بر پایه کشاورزی و الگوهای متداول تولید اقتصادی سیستم فئودالی بوده است و این سیستم برای نخستین بار در ایران در آغاز قرن بیستم منسوخ شد و در نتیجه دوانی ها کشاورزان مستقلی شدند و تولیدات عمده آنها بعضاً انجیر، انگور و حبوبات بوده است.

در گذشته دسترسی به روستای دوان به سبب نبود راه های ارتباطی به سختی صورت می‌گرفت. مردم دوان نیز مانند سایر مناطق کشور دارای آداب و رسوم مختلفی بوده که این آداب و رسوم نیز در طول سال‌ها تحت تاثیر فرهنگ سایر مناطق قرار گرفته و اصالت خود را از دست داده است.

بنايي كه كمتر در متون منتشر شده از آن نام برده شده و حتي عليرغم تمامي شايستگيش از ثبت در فهرست آثار ملي ايران نيز باز مانده است، در ارتفاعات بالاي كوه‌هاي دوان واقع شده و به "قلعه‌ي دختر" معروف مي‌باشد. اين بنا بر روي يكي از ارتفاعات بلند رشته كوه‌هاي شمالي كازرون و مشرف به دشت وسيع اين شهرستان واقع شده است. بيان دقيق قدمت آن نيازمند حضور كارشناسان ميراث‌فرهنگي و حفاري دقيق منطقه است، اما با در نظر گرفتن شواهد حداقلي كه از مدفون شدن در خاك در امان مانده‌اند (مانند ديواره‌هاي دور قلعه، خورده سفال‌هاي درون آن، ديواره‌ها و نوع بناهاي ساخته شده درون قلعه، ملات به كار رفته در بنا و...) مي‌توان فرض اوليه را بر ساساني بودن آن قرار داد. (بيان قدمت و كاربري دقيق اين قلعه منوط به پژوهش و كاوش كارشناسان و متخصصين حوضه‌ي ميراث‌فرهنگي مي‌باشد.) عدم توجه حفاظتي و علمي (نبود يا پايين بودن مطالعه پيرامون آن) بعلاوه كاوش‌هاي غيرمجاز منجر به وارد آمدن صدمات فراواني به اين قلعه‌ي تاريخي شده است.

 

وجه تسميه دختر جهت نامگذاري قلعه‌هاي دختر:

يكي از نظريه‌هايي كه پيرامون نامگذاري قلعه‌هاي دختر در ايران مطرح مي‌شود، مربوط به ديد فرهنگي ايرانيان به دخترهاست. همانطور كه مي‌دانيم دختر در فرهنگ ايراني به عنوان موجودي بكر و دست‌نيافتني قلمداد مي‌شود. قلعه و يا دژهايي را هم كه بر روي كوه‌ها و يا تپه‌ها بنا شده و دسترسي به آنها به هر نحو با مشكل امكانپذير بوده به نام قلعه‌ي دختر نامگذاري مي‌شده‌ است.

نظريه‌هاي مختلف ديگري نيز پيرامون نامگذاري اين اماكن به نام دختر وجود دارد كه اگر فرصتي بود در بخشي ديگر به آنها نيز خواهم پرداخت.

 

مسيردستيابي:

از روستاي دوان راه‌هاي متعددي جهت دسترسي به ارتفاعات بالاي كوه‌هاي آن وجود دارد. يكي از اين راه‌ها كه در قسمت شرقي آن واقع شده است، مسيري مارلو است كه از ميان تاكستان‌هاي معروف اين روستا عبور كرده و پس از طي مسيري حدوداً سه ساعته شما را به قلعه‌ي زيباي دختر روستاي دوان مي‌رساند.

.این روستا به علت ساختار پلکانی که ناشی از کوهستانی بودن منطقه است به ماسوله فارس مشهور شده است.  از جمله محصولات مهم این  روستا انگور است که از ارقام مختلف می باشد . تفریحاتی که یمتوان در این منطقه از آنها بهره برد شکار ،اردو زنی و کو هپیمایی است

دامنه های زیبای این منطقه دارای غار های زیبا و دشت های پر از گل است که اردو زدن در فصل بهار را واقعا دلپذیر می کند .

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم فروردین 1391ساعت 11:53  توسط محسن مولایی نسب   | 

روستای زنجیران در فاصله ۶۵کیلو متری جنوب غربی شیراز واقع شده است. این روستا در یکی از گسل های فعال واقع شده و منطقه پر از آبشار و ردخانه های زیبا است . اینآبها در نهایت به رودخانه فیروز آباد ریخته و به دریاچه سد تنگاب سرازیر می شود . این روستا در زلزله های متعددی خسارت دیده و در آخرین زلزله که مربوط به 18 سال قبل است به طور کامل ویران شد .زندگی مردم این روستا بسیار ساده و به دور از اکثر مظاهر شهری است که منجر به آرامشی وصف ناشدنی می شود . در اطراف این روستا  رشته كوه سپيدار قرار گرفته که از قله هايي كه ارتفاع اكثر آنها بيش از 2300متر است   تشكيل يافته و بلندترين قله آن به ارتفاع 3167 متر در 30 كيلومتري شرق ميمند قرار دارد. اين كوه تقريبا دنباله كوه سبزپوشان شيراز است و داراي جنگل و منابع طبيعي فراواني است. ارتفاعات آن در زمستانها پوشيده از برف مي باشد كه سفره هاي آبي مناطق ميمند و خفر جهرم را تأمين مي كند. علت نامگذاري آن به سفيدار نيز گويا سفيدپوش بودن زمستاني آن است. روستاهاي موك، زنجيران، تنگريز و گنك از بخش ميمند در دامنه جنوبي آن و روستاهاي تادوان، باغ كبير، سالاري و راهگان از بخش كرديان جهرم در دامنه شرقي آن و روستاهاي كته، فشان، برايجان، آبسرد، كرفت، شاخون و نعمت‌آباد از بخش خفر جهرم در دامنه شمالي اين كوه قرار دارند. راه اتومبيل‌رو شيراز به جهرم تقريبا در دامنه شمالي اين رشته كوه عبور مي كند و رودخانه قره‌آغاچ نيز پس از طي دامنه شمالي در روستاي تادوان دامنه شرقي را دور زده و بخشي از دامنه جنوبي آنرا تا حدود روستاي باغ كبير مي پيمايد. سابقاً اين كوه داراي منابع گياهي و حيواني فراواني بوده كه متأسفانه امروز شديدا كاهش يافته است و در حال حاضر بيشتر منابع طبيعي اين كوه حفاظت شده است. در ارتفاع 3000 متري اين كوه چشمه آبي به نام آب سفيدار وجود دارد كه داراي يك مسير خاكي ماشين رو از طريق روستاي تنگريز ميمند است. ما در سفر به  این روستا در دشت موک  اردو زدیم و 5 روز را به دور از هر گونه مظاهر شهری سپری کردیم  پیشنهاد میکنم هر مدت یه بار این نوع سفر و اردو رو تجربه کنید و از  طبیعت لذت ببرید . غذای طبیعی،شیر بز ،ماست محلی ،گوشت تازه کبابی ،سبزی های معطر کوهی ،چای روی آتش  ...

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم فروردین 1391ساعت 11:21  توسط محسن مولایی نسب   | 

فراشبند شهرستانی کوچک در 172 کیلومتری شیراز واقع است و از جمله مکان های  مهم تمرکز تمدن ساسانی بوده است بعد از طی مسافتی کوتاه و عبور از  گردنه های مابین فیروز آباد و فراشبند به این شهرستان میرسیم که از دور با نخل های سر به آسمان کشیده مشخص شده اند   محصول خرمای این شهرستان بسیار معروف و دارای نمونه ها و ارقام مختلف است در این شهرستان بقایای 10 آتشکده ساسانی وجود دارد که البته در خصوص  اطلاع رسانی و محوطه سازی این مناطق گردشگری هیچ کاری به عمل نیامده است  در کل شهرستان یه پارک وجود داره که وقای مسافر های نوروزی میرسن دیگه جای سوزن انداختن نیست ..البته نخلستان های اطراف هم جای خوبی برای نشستن و استراحت هست که البته مسئله نظافت و پاکیزگی هم از جمله مشکلات این نخلستان هاست ...به هر حال از جاذبه های دیگه این شهرستان امامزاده ای به نام آقام شهید است که در بین مردم بسیار معروف و دارای کرامات زیادی است که در نزدیکی منابع گاز عظیم این منطقه قرار گرفته است و داریا رودخانه و مهمانسرا و منطقه گردشگری است که  مسافران می توانند در این مکان منزل بگیرند البته از اواسط فروردین این منطقه بسیار گرم می شود و فصل تابستان خیلی زود شروع می شود .

زبان بومی مردم فراشبند آمیخته‌ای از زبانهای فارسی کهن و لری (بختیاری- لکی) ممسنی و کهگیلویه‌ای است. زبان ترکی نیز در میان عشایر منطقه وجود دارد که پس از زبان فارسی در مرتبه دوم قرار دارد.

جمعیت فراشبند ترکیبی از طوایف مختلف لر، ترک و فارس است قریب به ۲۵ هزار نفر از عشایر کوچ‌رو ایل قشقایی هر ساله بمدت ۷ الی ۸ ماه در مراتع فراشبند سکونت دارند. طوایف گوناگونی از قوم لر از جمله نوبنجانی، قلعه سفیدی (نوشادی)، لر بختاری، اسماعیلیان، سادات فهلیانی، سارویی، دشتی، تعجب، قاسمیان، عوضی، حسینی، داستانی، حق شناس، کریم پور، حسانی، میراحمدی، جلالی وجود دارند که قسمت اعظم مردم منطقه را تشکیل می‌دهد مابقی جمعیت شهرستان را فارس‌ها (پارس ها) تشکیل می‌دهند.

پیشنهاد میکنم برای مسافرت به این شهرستان حتما امکانات مناسب اسکان مثل چادر را همراه داشته باشید و موقع برگشتن از این شهرستان خرما را به عنوان سوغات همراه ببرید  علاوه بر این می توانید با همراهی افراد محلی و با استفاده از موتور های کراس و مسابقه ای در این منطقه از لذت موتور سواری رالی بهره ببرید .

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم فروردین 1391ساعت 10:41  توسط محسن مولایی نسب   | 

 در 110 کیلومتری جنوب شرق شیراز شهری قرار دارد به ام فیروز آباد که زمانی محل شکل گیری سلسله ساسانیان بوده است  فارس همواره به عنوان موقعیت راهبردی خود و به دلیل وجود خاندان های با نفوذ و امکان تسلط سریع به شاهراههای اقتصادی مانند دریا و جاده ها محل تشکیل حکومت های موفق و بزرگ بوده است حکومتی مانند هخامنشیان ،ساسانیان ،آل بویه ،سلسله زندیه و غیره ... فیروز آباد  به عنوان یکی از محل های تشکیل و راه اندازی سلسله ساسانیان شناخته شده است  این شهرستان جمعیت بسیار زیادی از قوم ترک و تیره قشقایی را در خود جای داده است و بخش عمده جمعیت آن هم اکنون عشایر می باشند در این منطقه اقتصاد بر مبنای دامچروری و کشاورزی بنیان گذاشته شده است  و فعالیت های تجاری و تولیدی  این منطقه بسیار محدود است این منطقه که در منتها الیه  کوههای زاگرس قرار دارد دارای مناظر و جاذبه های طبیعی بسیار زیبایی است از جمله تنگ زنجیران که مناظر بسیار زیبایی از رود ها و آبشار ها را در یک منطقه با پوشش درختان زاگرس را ایجاد نموده است سد تنگاب در نزدیکی فیروز آباد نیز مناظر بسیار زیبایی را به وجود آورده است .

ما در این سفر 5 کیلوکتری فیروز آباد به سمت مغرب تغییر مسیر داده و به سمت منطقه تاریخی کاخ اردشیر باباکان حرکت کردیم منظره ای که بسیار زیبا  و هم عناصر طبیعی و هم عناصر تاریخی را در کنار هم داشت .در کنار کاخ ارشیر بابکان سیاه چادر های قشقایی برپا شده بود که  امکان خرید لباس های محلی و صنایع دستی ایل قشقایی را بوجود آورده بود .

کاخ اردشیر بابکان یا آتشكده فیروزآباد در دوران اردوان پنجم آخرین پادشاه اشکانی به دست اردشیر بابکان بنیان‌گذار سلسلهٔ ساسانی در سده ۳ میلادی ساخته شد. کاخ اردشیر بابکان از جاذبه‌های تاریخی و گردشگری فیروزآباد است.

این کاخ دارای تالارهای تو در تو است و با گذشت ۱۸۰۰ سال گچ‌بری قسمت بالای دیوارهای داخلی آن همچنان سالم مانده‌است. در ضلع شرقی کاخ، چهار ساختمان گنبدی شکل عظیم وجود دارد، این گنبدها به وسیلهٔ فیل‌پوش بالا رفته که مشابه آن در قلعه دختر (قلعه اردشیر) دیده می‌شود. قسمتی از نوک سقف گنبدها در دایره‌ای به قطر یک متر باز است. در ضلع شمالی خارج از دیوار کاخ نیز چشمه‌ای زلال از دل خاک می‌جوشد و استخری طبیعی جلوی این چشمه به وجود آمده‌است. نهری از کنار دیوار شرقی کاخ عبور می‌کند که موجب آبادانی شهر گور و کاخ ساسانی بوده است. کمی بالاتر از کاخ آتشدانی برای مراسم مذهبی وجود دارد. وجود چهار عنصر طبیعی آب، باد، خاک و آتش امتیار ویژه‌ای به این منطقه داده‌است.به علت قرار گرفتن اين كاخ در كنار چشمه «قمپ آتشكده» آن را آتشكده فیروزآباد نيز مي نامند

کاخ اردشیر تجسمی از عناصر بنیادین معماری ساسانی بود که روزگاری دراز پس از برافتادن امپراتوری ساسانی نیز در قالب معماری اسلامی ایران به حیات خود ادامه داد. نقشه اصلی کاخ بنا بر تداوم اصول معماری کاخی که در دورۀ هخامنشیان گسترش یافته بود، دارای دو مجموعه معماری جداگانه، اما وابسته به هم اداری و مسکونی است. کاخ اداری به تقلید از اسلوب اشکانی به ایوانی باز و بزرگ ختم می‌شود، اما این ایوان به سرسرای گنبددار بزرگی می‌رسد که آن را از معماری هخامنشیان و اشکانیان متمایز می‌کند. اتاق پذیرایی اصلی، تالار بار و تختگاه پادشاه بود.

سرسرای چهارگوش کاخ با گنبدی استوار که طاق‌بندهای سه‌کنج آن را می‌پوشاند، نوآوری اصلی معماران ساسانی را می‌رساند. تقریباً در تمامی نقشه‌هایی که ساسانیان پس از کاخ فیروزآباد برای ساختن کاخ کشیدند، مثلاً کاخ ساسان در سروستان، این سرسرای گنبد‌دار وجود دارد. پس از ساسانیان نیز، تداوم این اصول را می‌توان در طرح مسجدها دید.

ساخت بنا در پیروی از سنت‌های دیرپا و پابرجا که براساس قابل دسترسی بودن مواد و مصالح محلی شکل گرفته بود، با لاشۀ سنگ و ملاط سنگ گچ انجام گرفته‌است. درون و بیرون بنا با گچ اندود پوشانیده شده، تا حالت خام و خشن ساختمان پنهان بماند. با شکستن نمای بنا از راه تو نشسته کردن ساختمان و گچ‌بری‌های پیش آمده، حالت سایه‌روشن ایجاد می‌شد که از یک‌نواختی دیوارهای درونی بدون در و پنجره جلوگیری می‌کرد.

از آرایش درون کاخ، چیز چندانی باقی نمانده‌است. به نظر می‌رسد که ستون‌ها را پیکره‌مانند می‌کردند و گچ‌بری‌های ظریف قرنیزها نیز با سرمشق از قرنیزهای سنگی تخت جمشید انجام گرفته‌اند. تحولات جزئیات نقشه و ساختمان کاخ اردشیر در فیروزآباد را که شامل ایوان و اتاق گنبددار می‌باشند، در بسیاری از کاخ‌های ساسانی پس از آن می‌توان دید. اگرچه که مواردی مانند کاخ تیسفون که به احتمال زیاد توسط شاپور یکم (۲۴۱-۲۷۲ میلادی) ساخته شده بود و کاخ شاپور در شهر بیشاپور هم در نقشه و هم در آرایش وابسته تاثیرات اشکانی و هلنیستی هستند.

برخی پژوهشگران اهمیت کاخ اردشیر را همپای تخت جمشید می‌دانند، چرا که اردشیر در این کاخ به تخت نشست. کاخ اردشیر در سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسید و در حال حاضر برای ثبت در آثار جهانی نامزد شده است. در سال‌های اخیر، طرح ساخت پلی بر رودخانه تنگاب در نزدیکی این کاخ باعث نگرانی دوستداران و مسئولان میراث فرهنگی شده‌است. به عقیدۀ برخی کارشناسان، میراث فرهنگی، ساخت این پل فلزی رفت و آمد خودرو‌ها را چندین برابر افزایش داده و لرزه‌های ناشی از عبور خودروها، این اثر فرسودۀ تاریخی را تهدید می‌کند.

این پل که دسترسی روستاییان دهِ "آتشکده" را به جادۀ اصلی آسان‌تر می‌کند، به عقیدۀ کارشناسان، به حریم منظری کاخ لطمه وارد می‌کند و این عوامل ممکن است باعث شود که ثبت این اثر تاریخی در فهرست آثار جهانی با مشکل روبرو شود.

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم فروردین 1391ساعت 14:34  توسط محسن مولایی نسب   |